Πριν μερικά χρόνια ζούσε στην Σκόπελο ένας άρχοντας πολύ πλούσιος. Είχε πολλά καράβια στη δούλεψή του που ταξίδευαν σ’ ολόκληρη τη Μεσόγειο.
Είχε και μια μοναχοκόρη: Tη Χαδούλα.
Όμορφο κορίτσι, μεγαλωμένο αρχοντικά με όλα τα καλά του κόσμου που έφερνε στο σπίτι ο πατέρας της. Χρυσό, Μετάξι, Κεχριμπάρι, Μαστίχα, Σμύρνα και Λιβάνι τα ‘βρισκες όλα στο σπίτι τους. Πολλοί λεβέντες ήταν ερωτευμένοι μαζί της αλλά εκείνη δεν ήθελε κανένα. Αγαπούσε ένα αρχοντόπουλο του νησιού, το οποίο δεν άργησε να πάει στον πατέρα της και να την ζητήσει σε γάμο. Ο πατέρας αμέσως δέχτηκε με περισσή χαρά και σε λίγες μέρες έγιναν και οι αρραβώνες.
Όμως η τύχη στάθηκε σκληρή για το νέο ζευγάρι…
Ο Μπαρμπαρόσα με τους πειρατές του είχαν βάλει στο μάτι το πλούσιο νησί κι ερχόντουσαν να το ρημάξουν. Οι Σκοπελίτες είχαν πολλές φορές στο παρελθόν πολεμήσει γενναία κι άλλους που επιβουλεύτηκαν το έφορο νησί τους και δεν φοβόντουσαν κανέναν επίδοξο ληστή, ακόμα κι αυτόν τον φοβερό Μπαρμπαρόσα.
Οι πιο γενναίοι άντρες του νησιού, μαζί και ο αρραβωνιαστικός της Χαδούλας επιβιβάστηκαν σε τρία πλοία και ξεκίνησαν να πολεμήσουν τους εχθρούς. «Μη φοβάσαι» της είπε φεύγοντας, «να είσαι σίγουρη ότι θα γυρίσω νικητής. Αν όμως σκοτωθώ στη μάχη τότε θα στο μηνύσουν από μακριά οι σύντροφοί μου βάζοντας μαύρα πανιά στα καράβια που θα γυρίζουν πίσω.»
Μέρες περίμενε όλο αγωνία η Χαδούλα. Ανέβαινε στο κάστρο και αγνάντευε στο πέλαγος περιμένοντας τον αγαπημένο της.
Τι μέρα κι αυτή που είδε τα καράβια να γυρνάνε με τα πανιά τους ανεβασμένα μαύρα…Όλη η δυστυχία του κόσμου έπεσε πάνω της κι αυτή από τη στεναχώρια της πήδηξε στα βαθειά νερά κάτω από το κάστρο. Μόλις το άψυχο κορμί της άγγιξε το νερό πέτρωσε κι έγινε βράχος. Και η ειρωνεία της τύχης: To αρχοντόπουλο ήταν ζωντανό μα από τη μεγάλη χαρά που θα ξανάβλεπε το κορίτσι του ξέχασε να σηκώσει τα άσπρα τα πανιά…
Φθάνοντας στο λιμάνι της Σκοπέλου από τα δυτικά είναι αδύνατο να μην δείτε τη Χαδούλα.
Θυμηθείτε την ιστορία της και κάντε ευχή για τους ερωτευμένους όλου του κόσμου!